• Jozef

Een persoonlijk verhaal.

Pijn en angst als transformatie tot liefde en vreugde.


Plaats je dit op FB, sociale media, publiek? We posten vooral dat het goed gaat met ons. Mooie plaatjes en guess. Deze worden het meest geliked. De mooie plaatjes zijn hierbij te vinden, nu het verhaal:



Het gaat om pijn, mijn pijn. Ik kom hierdoor niet vooruit, blijf er wat in hangen. Dus bel ik een vriend die me een verhaal doet over sinterklaas die niet meer bestaat. Ik denk echter van wel, ik bel er mee en hij heeft een baard. Het is jouw vriend die je een cadeautje geeft en je eraan herinnert waar het om gaat. Het is een verhaaltje.


Mede dankzij hem beslis ik, ik moet er even uit, uit de energie waar ik in zit. De flow volgend, geen weerstand meer biedend aan wat er zich op dat moment aanbiedt. Prompt gooi ik de middag erop een tent in mijn wagen en twee uurtjes later zit ik in de Ardennen bij een riviertje.


Ik wist niet dat er een biertje op me stond te wachtten. Blij met het biologische bier en het gezellig terrasje. Het maakte me wat losser en ik vertelde een verhaal over Jezus, hoe het misschien werkelijk zou zijn gegaan en bedacht me dat hij naast me zat en we schaterlachen over het vervolg van zijn avontuur, zijn leven. Dat zal ik jou ook nog eens vertellen als je wil. Misschien moet er wel een biertje bij zodat ik het even levendig kan vertellen.


Ik lig in de tent. De warmte van de dag ruilde zich voor een koude nacht. Het riviertje geeft me het gevoel dat ik in de regen zit, omgeven door veel water. Ik vraag de rivier om mijn pijn te verzachten en wat van deze energie mee te nemen en te transformeren. Alsof ze mijn woorden hoorde kwam ze met grote kracht de tent binnen en vertelde me hoe ik naar deze situatie kon kijken. Dit nieuwe inzicht en kijk op de situatie maakte dat ik er meer rust in kon vinden. Niet dat het beter is, maar wel gemakkelijker te aanvaarden en te verwerken. De nacht zelf bleef in stukjes van slapen, wakker worden door kou of geluiden op de camping.


De dag er na, tent in de wagen en naar het nabij liggende dorp voor een koffie op een leuk terrasje. En na de lunch, een hartige pannenkoek, klaar voor een wandeltocht in de bossen.



In het begin vooral klimmen, het dorp lag tenslotte in de vallei. Bij elke stap dacht ik, na het klimmen, moet ik sowieso terug naar beneden, het laatste stuk kan alleen gemakkelijker zijn. Dat is goed nieuws. Ondertussen kwam de wolf in gedachten en hoe die als metafoor in België toont wat er dient te gebeuren. Dat verhaal zal ik even apart vertellen in een volgende blog. Politici, laat jullie inspireren door onze wolven! Nee niet door de boze wolf, wel door het verhaal dat ik ga vertellen.


De afdaling, lekker meegaan in de flow van een afdaling die met minimale inspanning me terug naar het dorp brengt, de auto en vooral eerst nog op een terrasje. Hetzelfde bio biertje lest mijn dorst, ik voel me goed, opgeladen. Twee uurtjes rijden en ik ben terug in mijn eigen stekje, thuis.


Ik lig in mijn bed. En ik voel de pijn. Die is er nog. Niemand weet het. Sinterklaas niet, mijn vriend niet, het water weet het niet, noch de wolf. Het verleden blijft bestaan. Het is een verhaal geworden. Zo hebben we allen een verhaal naast de mooie plaatjes. Verhalen van geluk en pijn, van liefde en verdriet. Het leven beleven met emoties, gebeurtenissen, keuzes, synchroniteiten. Welke je al dan niet deelt met iemand of de hele wereld.


We zijn bang om ze soms te delen omdat het ons zwak lijkt te maken. Voor mij, maken ze me juist rijk en sterk. Laat de natuur jouw inspiratie zijn in pijn en zie het andere plaatje van het verhaal waar je in zit. Niets is zoals het lijkt. De pijn is misschien niet verdwenen. Het is anders en maakt deel uit van een ander verhaal. Beleef en leef jouw verhaal. Niemand weet hoe jij het ervaart en ziet. Heb dus geen oordeel. Ook jouw verhaal is niet wat het lijkt te zijn. Al probeer ik het me in te leven.



Beste sinterklaas je leeft verder in mijn vrienden en je bent er op het moment dat ik het nodig heb al had je het verpakt in een les, het geschenk is des te mooier eens het open gedaan is. En hopelijk lig je even goed in een deuk zoals ons gesprek eindigde met het idee dat ik je vergelijk met sinterklaas. Lachen is een goed medicijn en ontwapenend van waarheid dat een verhaal wordt.

De pijn is er niet mee weg omdat er een gevoel van onrecht is. En dat brengt het verdriet naar boven. Wat leidt tot het besef dat alles met elkaar verbonden is. En dan is er lachen met daaronder de vreugde en het besef dat alles met elkaar verbonden is.

Dank je voor het delen en voor het lezen. Wens jou vele momenten van vreugde in jouw verhaal. And a big smile!



3 keer bekeken

Tremelo, Belgie


Email: jozefswaerts@gmail.com


Telefoon:: +32  0495 66 13 58

  • Facebook
  • LinkedIn Social Icon

© COPYRIGHT 2020 JOZEF SWAERTS    |    VOORWAARDEN   |    ROUTE    |    PRIVACY REGLEMENT    |    DISCLAMER